ஆக்ரோஷமான நானி… அடக்குமுறைக்கு எதிரான குரல்… பிரம்மாண்ட ஆக்‌ஷன்… ஆனால் திரைக்கதையில் சில தடுமாற்றங்கள்!

1980களின் செகந்திராபாத் பின்னணியில், அதிகாரம், அடக்குமுறை, சமூக அடையாளம், உரிமைக்கான போராட்டம் என பல்வேறு அடுக்குகளை ஆக்‌ஷன் கதைக்குள் இணைத்து உருவாகியிருக்கிறது ‘தி பாரடைஸ்’.

இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா இயக்கத்தில், நானி இதுவரை பார்க்காத அளவுக்கு ஆக்ரோஷமான தோற்றத்திலும், தீவிரமான உடல்மொழியுடனும் களமிறங்கியிருக்கிறார்.

செகந்திராபாத்தின் ‘பாரடைஸ்’ பகுதியில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மாலிக் குடும்பத்தினரின் அதிகாரத்துக்கும் கொடூரமான அடக்குமுறைக்கும் இடையே சிக்கித் தவிக்கும் நாடோடி சமூகத்தின் வாழ்க்கையே படத்தின் மையக்கதை.

அந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்த இளைஞனாக வரும் ஜடல் ஜமானா என்கிற தாகட் கதாபாத்திரத்தில் நானி நடித்திருக்கிறார். சிறு வயதிலேயே ஏற்பட்ட சில சம்பவங்களால் மனதளவில் காயப்பட்டு, பின்னர் சிறை வாழ்க்கைக்குச் சென்று திரும்பும் அவர், பழைய பயந்த மனிதராக இல்லாமல் துணிச்சலும் கோபமும் கொண்ட இளைஞனாக மாறுகிறார்.

தன் தாயுடனான உறவில் ஏற்படும் விரிசல், காதல், சமூக அவமானம், ஆதிக்க சக்திகளின் கொடுமை என வாழ்க்கையின் பல்வேறு சிக்கல்களை கடந்து செல்லும் தாகட், தன் சமூகத்தின் உரிமைக்காக போராடும் நிலைக்கு வருகிறார்.

மாலிக் குடும்பத்தின் அதிகாரத்திற்கு எதிராக அந்த போராட்டம் எப்படி உருவாகிறது? தன் மக்களுக்கான அடையாளத்தையும் உரிமையையும் தாகட் பெற்றுத் தருகிறாரா? என்பதே படத்தின் மையப்புள்ளி.

இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய ஈர்ப்பு நானிதான்.

இதுவரை பெரும்பாலும் இயல்பான நடிப்பு, மென்மையான கதாபாத்திரங்கள் என ரசிகர்களை கவர்ந்த நானி, இதில் முற்றிலும் மாறுபட்ட உடல்மொழியுடன் நடித்திருக்கிறார்.

கோபம், வலி, அவமானம், பழிவாங்கும் உணர்வு, தாய்ப்பாசம் என பல உணர்வுகளை ஒரே கதாபாத்திரத்துக்குள் வெளிப்படுத்தியிருப்பது கவனிக்க வைக்கிறது.

குறிப்பாக சிறைச்சாலை சண்டைக்காட்சி, அறிமுக ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் மற்றும் ஹோட்டல் சண்டைக்காட்சிகளில் நானியின் உடல்மொழியும் ஆக்ரோஷமும் கதாபாத்திரத்தின் தீவிரத்தை நன்றாக வெளிப்படுத்துகின்றன.

மோகன் பாபு மற்றும் ராகவ் ஜூயல் ஆகியோர் மாலிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த எதிர்மறை கதாபாத்திரங்களில் வருகின்றனர்.

அதிகாரம் தங்களிடம் இருப்பதால் எந்த எல்லைக்கும் செல்லலாம் என்ற மனநிலையில் இயங்கும் இந்த கதாபாத்திரங்கள், கதையின் மோதலுக்கு வலு சேர்க்கின்றன.

குறிப்பாக ராகவ் ஜூயலின் கதாபாத்திரம் சில காட்சிகளில் கொடூரத்தை அழுத்தமாக வெளிப்படுத்துகிறது. மோகன் பாபுவின் வருகைக்குப் பிறகு கதை இன்னும் தீவிரமான பாதைக்குச் செல்கிறது.

சோனாலி குல்கர்னி நடித்திருக்கும் தாய் கதாபாத்திரம் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகளில் முக்கிய இடம் பிடிக்கிறது.

தன் தாயைப் பற்றிய தவறான புரிதலால் அவளை வெறுக்கும் மகன், பின்னர் உண்மையை அறிந்து தாயின் நிலையை புரிந்துகொள்ளும் தருணங்கள் கதைக்கு உணர்ச்சியை சேர்க்கின்றன.

தாய் தனது மக்களுக்காக போராடும் பின்னணியும், மகன் அதை புரிந்துகொண்டு அவர்களுடன் இணையும் தருணமும் படத்தின் முக்கியமான உணர்வுப்பூர்வமான பகுதிகள்.

கயாடு லோஹர் நடித்திருக்கும் சுப்பு கதாபாத்திரம் காதல் கோணத்துக்கு மட்டும் பயன்படுத்தப்படாமல், கதையின் பின்னர் போராட்டத்திலும் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

கதாநாயகனுடன் இணைந்து தன் மக்களுக்காக ஆயுதம் ஏந்தும் தருணங்கள் அந்த கதாபாத்திரத்திற்கு கூடுதல் முக்கியத்துவம் தருகின்றன.

அனிருத்தின் பின்னணி இசை படத்தின் ஆக்‌ஷன் மற்றும் மாஸ் காட்சிகளுக்கு நல்ல வேகத்தை கொடுக்கிறது.

குறிப்பாக ‘Aaya Sher’ பாடலும், ஆக்‌ஷன் காட்சிகளின் பின்னணி இசையும் திரையரங்க அனுபவத்தை அதிகரிக்கின்றன.

கீர்த்தி சுரேஷின் பாடல் காட்சியும் ரசிகர்களுக்கு நல்ல வைப் கொடுக்கிறது.

‘தி பாரடைஸ்’ படத்தின் இன்னொரு முக்கியமான பலம் அதன் தொழில்நுட்ப அம்சங்கள்.

1980களின் காலகட்டத்தை திரையில் மீண்டும் உருவாக்கியுள்ள Production Design கவனம் பெறுகிறது. C.H. Sai-யின் ஒளிப்பதிவு, அந்தக் காலகட்டத்தின் சூழலையும் ஆக்‌ஷன் காட்சிகளையும் பிரம்மாண்டமாக பதிவு செய்திருக்கிறது.

நவீன் நூலியின் எடிட்டிங் பல இடங்களில் வேகத்தை கூட்டுகிறது. Ram-Lakshman உள்ளிட்ட சண்டைக் கலைஞர்கள் அமைத்திருக்கும் ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் படத்தின் முக்கிய பலமாக உள்ளன.

குறிப்பாக சிறைச்சாலை சண்டை, அறிமுக சண்டை மற்றும் ஹோட்டல் சண்டை ஆகியவை ரசிகர்களை ஈர்க்கக்கூடிய வகையில் அமைந்துள்ளன.

படத்தின் கருத்தும், கதைக்களமும் வலுவாக இருந்தாலும், சில இடங்களில் திரைக்கதை இன்னும் இறுக்கமாக இருந்திருக்கலாம்.

குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியில் கதை சொல்லும் விதம் சில நேரங்களில் நீளமாகத் தோன்றுகிறது. பிரம்மாண்டமான காட்சிகளுக்கும் அதிகப்படியான வன்முறைக்கும் கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் சில இடங்களில் கதையின் உணர்வை பின்னுக்குத் தள்ளுகிறது.

ரத்தம் தெறிக்கும் ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் அதிகம் இருப்பதால், அனைத்து தரப்பு ரசிகர்களுக்கும் இது ஒரே மாதிரியான அனுபவத்தை கொடுக்காது.

‘தி பாரடைஸ்’ ஒரு சாதாரண ஆக்‌ஷன் படமாக மட்டும் இல்லாமல், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமை, அதிகாரத்தின் அடக்குமுறை, பெண்களின் வாழ்க்கை மற்றும் சமூக அடையாளம் போன்ற விஷயங்களை ஆக்‌ஷன் கதைக்களத்துடன் இணைக்க முயன்றிருக்கிறது.

நானியின் தீவிரமான நடிப்பு, பிரம்மாண்டமான சண்டைக்காட்சிகள், அனிருத்தின் பின்னணி இசை, காலகட்டத்தை மீட்டெடுக்கும் கலை வடிவமைப்பு மற்றும் ஒளிப்பதிவு ஆகியவை படத்திற்கு பலம்.

அதே நேரத்தில், திரைக்கதையின் நீளம் மற்றும் அதிகப்படியான வன்முறை சில இடங்களில் படத்தின் தாக்கத்தை குறைக்கிறது.

“கருத்தில் சமூக கோபம்… காட்சிகளில் பிரம்மாண்டம்… நானியின் நடிப்பில் ஆக்ரோஷம்… திரைக்கதையில் சில தடுமாற்றம் – இதுதான் ‘தி பாரடைஸ்’.”

மொத்தத்தில், நானியின் முற்றிலும் மாறுபட்ட மாஸ் அவதாரத்தையும், அதிரடியான ஆக்‌ஷன் காட்சிகளையும் விரும்புபவர்கள் திரையரங்கில் ரசிக்கக்கூடிய படமாக ‘தி பாரடைஸ்’ அமைந்திருக்கிறது.